Peet, hier Peet!

Lieve Peet, hier Peet, Al weken worstel ik om hier een tekstje met herinneringen te schrijven. Ongeloof, verbijstering en de verwachting dat je nog elk moment een appje kan sturen, met “Peet, hier Peet”, maken dat ik volop herinneringen heb, maar dat ze nog zo levendig, zo warm, en vertrouwd zijn. Jouw bulderende lach is al veel voorbijgekomen. Je gesnurk heb ik ooit eens opgenomen, want dat was hilarisch, jouw barbecues waren altijd overvloedig en je pasta met verse basilicum onweerstaanbaar. En als ik zoek naar foto’s of beeldmateriaal van jou, zijn dat allemaal beelden met een lach, met gezelligheid en vrienden om ons heen, met Liesbeth naast je, en bijna alle foto’s zijn op een vliegveld. Herinneringen, te veel voor een stukje op een website. We zijn eens samen in de hei geland, bij een sliplanding die ik niet helemaal in de hand had. Je haalde me zo vaak uit het veld, stond me bij als ik eigenlijk niet wilde vliegen, maar liever ging lieren, we maakten een feestje op de startplaats, met tomaatjes, druiven en tussenbroodjes. De barbecues bij onze caravans waren een feestje, want met stoelen uit de ene caravan, en wijn en bier uit de andere caravan, kwam het altijd goed. En toen wij onze caravan verkochten, vonden jullie het ook niet meer gezellig. Je stond me bij met het secretariaat, je nam het secretariaat van de ZHVC van me over, je zorgde voor een abonnement op het Leidsch Dagblad, zodat het bestuur de artikelen over de ZHVC en Valkenburg konden lezen, je had ideeën voor de club, had altijd oog voor de belangen van iedereen, waar ik nog wel eens ongenuanceerd kon zijn. Je genoot van mensen om je heen, stond altijd voor iedereen klaar en had speciale woorden, die we thuis blijven gebruiken. Staartwielman, en zeker de tussenbroodjes houden we erin. Want wat kun je daar behoefte aan hebben :). En hoe bijzonder was jouw en onze kennismaking met Liesbeth. Je reis met haar waren we eigenlijk (bijna ;)) helemaal bij. Van jullie eerste date op Terlet, haar eerste komst naar het zomerkamp (en vele daarna), jullie trip naar Monaco, de coquilles, Max, jullie huwelijk, de tent, de caravan met de espressomachine,…….. tot nu. Een paar weken terug nog maar, was jullie Big-5-Safari-fotopresentatie-borrel. Stralend stond je daar, met een enorme fles bubbels en geweldige verhalen over jullie avontuur. En vlak daarna had ik cursus in Rijswijk en aten we samen met Liesbeth en Robert bij die heerlijke Italiaan beneden. Die tikkie moet ik nog van je krijgen! En nog iets korter geleden reden we samen naar het afscheid van Ben. Met een tussenbroodje voor we vertrokken en op de terugweg aten we hier Chinees. Dat was het laatste. Je zou dat weekend je examenvlucht maken, al dachten we al dat het te hard zou waaien. En kort daarna stuurde je foto’s en filmpjes van een avontuur in het buitenland. Dat zou jouw laatste avontuur zijn. Lieve Peet, ik mis je, wij missen je. Wat is het nog niet te bevatten dat jij er niet meer bent, ook al hebben we al officieel afscheid van je genomen. Er zijn zoveel herinneringen, dat past niet allemaal hier. Alle foto’s en filmpjes die we van je hebben, sturen we naar Liesbeth en ik weet zeker dat we nog heel veel over je blijven praten, en we hopen ook met Liesbeth! Een dikke knuffel van Peet voor Peet, en natuurlijk voor Liesbeth, je moeder en je dochter. Met een lach en een traan blijven we aan je denken. Veel liefs, natuurlijk ook van Leo, Lucas en Ivo.