De vliegende Bourgondiër

Zoals velen ken ik Peter van Doerak maar we hadden nooit veel contact. Maar als we elkaar zagen ik de stad, groette hij altijd zeer hartelijk. Vorig jaar heb ik Peter beter leren kennen tijdens een aantal mooie avonden bij enkele Delftse horecazaken. Het bleek dat we meer overeenkomsten hadden dan gedacht waaronder onze gemeenschappelijke interesse in de vliegkunst. “Never a dull moment” is een understatement van deze avonden. Bijzonder vond ik ook de bijeenkomst Bij Best waar foto’s getoond werden van de safari van Liesbeth en Peter. Nog steeds is het moeilijk te geloven dat Peter, zo’n karakeristieke persoonlijkheid in de stad, bijna onderdeel van het meubilair, niet meer onder ons is. Ik zal hem herinneren als de vliegende Bourgondiër die hij was.