Het moet zo’n 20 jaar geleden zijn dat jij m’n winkel binnen liep. Of ik geen zonnebril op sterkte kon maken die goed afsloot en lekker zat. Toevallig had ik iets hangen… Je was zo blij dat het was gelukt. Omdat ik in de binnenstad werkte kwam je regelmatig langs voor lenzen of gewoon om je bril te stellen en een bakkie koffie. Altijd in een deuk omdat het koffiezetapparaat alarm gaf en er iets op was.
Wat oppervlakkig begon werd steeds persoonlijker. We spraken over leuke maar ook de moeilijke onderwerpen. Je was helemaal in de wolken toen je vertelde dat je Liesbeth had leren kennen, je straalde… Gelukkig hebben jullie prachtige herinneringen gemaakt maar ik had jullie er nog zo veel meer gegund. Sterkte Liesbeth, en alle anderen die Peter moeten missen
Lieve Peter
Ingeborg van Geenen-Goudriaan