Ruim 20 jaar geleden leerde ik je kennen in Locus. We vonden allebei dat we in het allermooiste straatje van Delft woonden, de Trompetstraat. Niet wetende, dat we allebei in datzelfde straatje woonden. Nog grappiger was het dat we allebei motor reden, en dat er in de Trompetstraat 2 huizen waren met een motor voor de deur. Vanaf dat moment waren we meteen vrienden, als je langs mijn huis reed met de motor gaf je altijd even extra gas als groet. De enige keer dat dat niet gebeurde was toen je jouw motor (zonder dat ik het wist) aan een vriend (Jur) had verkocht Het was de avond dat ik mijn verjaardag vierde. Ik stuurde je een bericht waarom je langsreed zonder te groeten en of je zin had om later mijn verjaardag mee te vieren. Laat op de avond stond je voor de deur: “he buuf, gefeliciteerd met je verjaardag en hier is je cadeau”. Dat cadeau was dus Jur, waarvoor eeuwige dank! Wat hebben we een hoop heerlijke bourgondische avonden gehad. Maar ook heb je mij het werkwoord ‘lummelen’ geleerd. Als ik weer eens richting overspannen ging dan was jij daar: “He buuf, zullen we weer eens gaan lummelen?” En altijd met die grote grijns op je gezicht. Afgelopen jaren was je een enorme steun en toeverlaat, stond je opeens voor de deur om lunch te brengen, om voor mij en de kinders te koken of om gewoon even een praatje te maken. Ik kan nog steeds niet geloven dat de vanzelfsprekendheid van de aanwezigheid van mijn lieve buum er niet meer is.
Lieve Liesbeth, ik ben blij dat jullie samen zoveel mooie jaren hebben gehad en samen hebben kunnen genieten. Je hebt zo het verschil gemaakt in Peters leven.
Lieve Rini, wat heeft u een prachtig, liefdevol kind op de wereld gezet.
Lieve Joelle, soms overstijgt liefde elkaar wel of niet zien. Peter hield de wereld van je en was ontzettend trots op je.
Lieve Peter, ik ga je enorm missen!