Peter zijn aanwezigheid is altijd groots geweest. Wanneer hij er was wist je dat onmiskenbaar. Vaak wist je het al voordat je hem zag door die intense lach. Soms fietste ik het Vrouwjuttenland op richting Doerak en dan hoorde ik zijn lach al over het water stuiteren. En dan wist je het al. Dat wordt feest. En wanneer je dan binnenkwam dan was zijn ontvangst altijd vol enthousiasme. Alsof hij de barman was. Gastvrijheid in zijn stamkroeg. Altijd gelijk een drankje aanbieden. Kom erbij en geniet! En zo was hij naar heel veel mensen. Vaak een beetje verstopt achter zijn humor en directheid, maar tegelijkertijd met een volle oprechtheid die weinig mensen uitdragen.
Zo was hij ook naar Lucas, onze zoon. Ze hebben samen vaak gewerkt aan de 3D printers, websites bouwen, ideeën spuien. Programmeren en proberen. En ze leerden van elkaar. Peter was oprecht geïnteresseerd in Lucas zijn ideeën. Want, zo zei Peter: Hij kon zo lekker vrij denken, zonder beren op de weg. Voor Lucas heeft dat heel veel betekend. Dat er een expert op het vlak van zijn interesse zo oprecht geïnteresseerd was in hem. Niet bezig met hoe jong hij was of gebrek aan ervaring. Nee, jouw idee doet er toe en ik ga je erbij helpen. Daar is een bijzondere vriendschap uit ontstaan die enorm wordt gemist.
Al kon Peter zelf ook ruim buiten de lijnen denken. Ik herinner me nog een avond dat ik achter de bar stond in De Engel en dat Peter (terecht) niet tevreden was met de schuimkraag. Doe er dan maar slagroom op. Dat blijft tenminste staan. En dan drink ik dat op. Zo gezegd, zo gedaan. En uiteraard dronk hij het op. Hij liet zich niet kennen. En dat sierde hem. Hij was een flapuit, soms misschien iets te direct, maar altijd een man van zijn woord. Wij hebben daar altijd veel bewondering voor gehad. We missen zijn lach, warmte, oprechtheid, betrokkenheid en enthousiasme.