Een grote man, met op zijn momenten een bijzonder klein hartje. Peter kon enorm -en bulderend- met je meelachen als je plezier had, maar als het nodig was ook samen met je huilen.
Peter heb ik ontmoet toen hij nog bij de TU werkte (1998 geloof ik). Onze zakelijke relatie duurde niet zo lang, maar in de vele jaren daarna heb ik regelmatig mogen genieten van biertjes, bitterballen en bijzondere gesprekken met hem. Gesprekken over van alles en nog wat: van ideeën die er waren (de bekende luchtkastelen), tot onderwerpen waar we stil van konden worden. We hebben -letterlijk en figuurlijk- een groot mens verloren. Liesbeth, familie en de ontelbare vrienden: veel sterkte.
Een grote man
Marcel